Το θαύμα του αγίου Παϊσίου στη ζωή μας

Σήμερα θα καταγραψω το θαύμα που ζήσαμε με τον άγιο Παΐσιο. Ημουν τριών μηνών έγκυος στο πρώτο μου παιδί. Έπειτα απο δικό μου λάθος ξεκινησα να εχω αιμορραγία έντονη.Πήγα στο νοσοκομείο. Θυμάμαι να ακούω στο μηχάνημα χτύπο καρδιάς κια με τεραστια αγωνία να ρωτώ αν ο χτύπος αυτος ειναι η δική μου καρδιά που ακούγεται ή του μωρού. Ο γιαρος απάντησε πως ειναι του μωρού αλλα το μωρο φεύγει καθως ειχα γςνικη αποκόλληση. Δεν μπορούσε να γίνει κάτι. Θυμάμαι να κλαίω και να νιώθω πάρα πολ7 άσχημα τόσο γιατί έχανα το μωρό, όσο και γιατί εγώ έφταιγα. Δεν μπορώ να περιγράψω το πόσο ασχημα ένιωθα. Ήμουν υπεύθυνη για την απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής, αυτής του παιδιού μου. Δεν ήξερα πως να συνεχίζω να ζω με αυτό το δυσβάστακτο βάρος. Είπαν στον αντρα μου να φέρει ορισμενα πράγματα. Εκείνος πήγε στο σπίτι και έφερε μια χάρτινη μικρή εικονίτσα του αγίου Παϊσίου. Μου την έδωσε.Μόλις την πήρα σταμάτησα να νιώθω άσχημα. Κοιμήθηκα, ηρέμησα, σταμάτησα να σκέφτομαι, γαλήνεψα. Το ξημέρωμα το μωρό μου ήταν ακόμη μέσα μου. Σε λίγο διάστημα πήγα στη δουλειά μου! Τόσο το εικονάκι οσο και γενικότερα ο άγιος έχουν κάνει πολλα θαύματα στη ζωή φίλων μας αλλά και τη δική μας. Θα προσθεσω μονάχα ένα. Στα πρώτα του γενέθλια ο Παΐσιός μου έπεσε απο πολυ μεγάλο ύψος. Όταν το σήκωσα θυμάμαι να αντικρίζω ένα κατάμαυρο πρόσωπο. Δεν αντεξα το γύρισα αλλιως στην αγκαλιά μου και έτρεξα για το νοσοκομείο. Βγαίνοντας απο την πόρτα είπα: άγιε μου Παΐσιε δικό σου ειναι αυτο το παιδί βοηθησέ το. Τρέξαμε ιλλιγιωδώς στα επείγοντα. Μπαινοντας μεσα με ρωτα ο γιατρος γιατί το φέρατε τι έχει; Τότε εγώ γυρνάω το παιδί να το δω καθώς απορώ με την ερώτηση του γιατρού. Το παιδί δεν ειχε απολύτως τίποτα. Το απόγευμα στα γενέθλια του δεν υπήρχε ούτε μια μελανιά να υποδεικνύει πως συνέβη κάτι τόσο τρομερό.