Η πένα της δασκάλας( Αποστολία Ρούση)

Θεε μου αξιωσέ μας να γίνουμε λουλούδια του Παραδείσου Σου. Ευλόγησέ μας, φώτισέ μας να ευωδιάσουμε κοντά Σου. Είθε Κύριε να είμαστε δικά Σου κρίνα. Μα ευωδιάζουμε με τις πράξεις μας, με τα βλέμματά μας, με την αγάπη Σου. Μακάρι Χριστέ μου να είμαστε δικοί Σου καρποί μέσα στον κόσμο. Σε έναν κόσμο που όλα τα έκανε αμαρτία. Όλα..ακόμη και την αγάπη αμαρτία την έκανε. Σε ένα κόσμο που αδυνατούν τα παιδια να βρουν λουλούδια να μυρίσουν. Χάραξέ μας Χριστέ μου δρόμο να βαδίσουμε. Βαλε πθξίδα στη ζωή μας να οδηγηθούμε με ασφάλεια και σιγουριά κοντά σου. Ρίξε Θεε μου φως στα σκοτάδια του κόσμου αυτού. Πάρε τα χέρια, τα μάτια,τη γλώσσα μας,όλο το είναι μας και κάνε μας δικά σου λουλούδια να τα μυρίζουν τα παιδιά και να Σε ατενίζουν. Δινόμαστε σε Σενα Κύριε και ετσι σε αυτήν την όμορφη υπηρεσία βρίσκουμε το μονοπάτι που τόσο επιθυμούμε. Το μονοπάτι που θα μας οδηγήσει στην ποθητή μεταφύτευση στον κήπο του Παραδείσου σου. Κάμε Γλυκέ μου Ιησού να μη μαραθούμεωμεχρι να σε συναντήσουμε. Να είμαστε ...

Πόσες φορές αλήθεια δε γεμίζουν τα ματια μας δάκρυα. Μάτια μικρών και μεγάλων. Τρέχουν ασταμάτητα βγαίνοντας από την πηγή της καρδιάς μας. Βλέποντας τα δάκρυα στα μάτια ενός ανθρώπου τα συναιθήματα που μας δημιουργούνται δεν είναι για όλους μας ίδια και ούτε πάντα τα αναμενόμενα. Αλλά και όταν ο ίδιος μας εαυτός είναι αυτός που δακρύζει, ακόμη και τότε δεν είναι πάντα αυτονόητα τα είδη των συναισθημάτων που νιώθουμε. Μακάρι ο Θεός να μας χαριτώνει με εκείνα τα δάκρυα τα ομορφα, τα θεραπευτικά. Εκείνα τα δακρυα που τα δέχεσαι σαμ μια όμορφη βροχή στην ψυχη σπυ που έχει ξεραθεί και έχει μείνει άγονη. Μακάρι ο Θεός να μας επισκέπτεται μέσω αυτών των ωφέλιμων δακρύων. Μακάρι η Παναγία να δέχεται αυτά τα θεάρεστα δάκρυα και αν τα οηγαίνει στον Υιό και Θεό της. Μακάρι ομως ταυτόχρονα ο Θεός να μας λυτρώνει και να μας απαλάσσει από εκείνα τα δάκρυα που αποτελούν τέκνα οργής του εγωισμού μας. Σε ατενίζω Κύριε και αναρωτιέμαι τι πρέπει να κάνω όταν τα βλέπω να βγαίνουν με θρασύτητα και αναισχυν...