Η πένα της δασκάλας( Αποστολία Ρούση)

Μέσα στη ζωή μας συμβαίνουν χιλιάδες θαυματα μέσα στην ίδια μερα. ο αγαπημενος μας πατήρ Βασίλειος Βασιλείου έλεγε πως καλό είναι να έχουμε ένα τετράδιο να τα γράφουμε και σε ύστερο χρόνο να τα διαβάζουμε και να δοξολογούμε τον Θεό! Είναι όμως και εκείνα τα θαύματα τα οποία γραφονται με ανεξίτηλο μελανι στην ψυχή μας. Ένα τέτοιο θα σας διηγηθώ και σήμερα. Όταν ήμουν έγκυος στον δεύτερο γιο μου, τν Αργύρη Εφραίμ στον πέμπτο μήνα είχα κάποιους πόνους. Πήγα στο νοσοκομείο και εκεί η γιατρός μου είπε πως είχε αρχίσει ο τοκετός. Δοξα τω Θεώ εκινη την ημερα δε γεννήθηκε το παιδί μου. Επειτα ομως έπρεπε να βρίσκομαι σε πληρη ακινησία. Παρακάλεσα τοτε παρα πολυ τον άγιο Εφραίμ να με βοηθήσει να μη γεννηθεί τόσο νωρίς. Ο άγιος οχι μονο με βοήθησε να μη γεννηθεί πρόωρα αλλά και με ευλόγησε να είμαι ολγρως λειτουργική καθως ακόμη και στη δουλειά μου μπόρεσα να πάω. Αναρίθμητα τα θαύματα του Αγίου. Φίλη μου πήγε ατον Άγιο τη μητέρα της που είχε καρκίνο και υπέφερε απο φριχτους πόνους. Ο άγιος τη β...

Παραθέτω το εμαιλ που έστειλα στο μοναστήρι του αγίου Νεκταρίου στην Αίγινα Καλημέρα!! Ονομάζομαι Ρούση Αποστολία. Σας στέλνω αυτό το εμαιλ για να σας καταγράψω το θαύμα του αγίου Νεκταρίου στη ζωή μου. Πριν περίπου πέντε χρόνια έκανα κάποιες θεραπείες για την αντιμετώπιση του καρκίνου που είχα. Από τότε λοιπόν ο άγιος μου "εμφανιζόταν" με διάφορους τρόπους χωρίς όμως εγώ να το βάζω στο νου μου, δηλαδή να τα συγκρατώ όσα γινόταν. Κάποια λίγα που θυμάμαι ήταν πώς μια θεοσεβούμενη θεία μου τον είδε στον ύπνο της να της μιλά για μένα. Ένα άλλο πώς μια μέρα έπειτα από χρόνια έλεγα μια ιστορία στα παιδιά μου όπου για ήρωα διάλεξα το όνομα Νεκτάριος. Μόλις τα παιδιά μου αποκοιμήθηκαν απόρησα γιατί είπα αυτό το όνομα και τότε έψαξα να δω ποιος άγιος γιορτάζει εκείνη τη μερα και όντως ήταν παραμονή του αγίου Νεκταρίου. Μετά από τόσες φορές όμως και τόσα χρόνια έφτασε μια χρονιά που είπα στο σύζυγό μου να κάνουμε κάτι τη μέρα της γιορτής του για τον άγιο. Μέναμε όμως σε ένα ακριτικ...

Σήμερα θα καταγραψω το θαύμα που ζήσαμε με τον άγιο Παΐσιο. Ημουν τριών μηνών έγκυος στο πρώτο μου παιδί. Έπειτα απο δικό μου λάθος ξεκινησα να εχω αιμορραγία έντονη.Πήγα στο νοσοκομείο. Θυμάμαι να ακούω στο μηχάνημα χτύπο καρδιάς κια με τεραστια αγωνία να ρωτώ αν ο χτύπος αυτος ειναι η δική μου καρδιά που ακούγεται ή του μωρού. Ο γιαρος απάντησε πως ειναι του μωρού αλλα το μωρο φεύγει καθως ειχα γςνικη αποκόλληση. Δεν μπορούσε να γίνει κάτι. Θυμάμαι να κλαίω και να νιώθω πάρα πολ7 άσχημα τόσο γιατί έχανα το μωρό, όσο και γιατί εγώ έφταιγα. Δεν μπορώ να περιγράψω το πόσο ασχημα ένιωθα. Ήμουν υπεύθυνη για την απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής, αυτής του παιδιού μου. Δεν ήξερα πως να συνεχίζω να ζω με αυτό το δυσβάστακτο βάρος. Είπαν στον αντρα μου να φέρει ορισμενα πράγματα. Εκείνος πήγε στο σπίτι και έφερε μια χάρτινη μικρή εικονίτσα του αγίου Παϊσίου. Μου την έδωσε.Μόλις την πήρα σταμάτησα να νιώθω άσχημα. Κοιμήθηκα, ηρέμησα, σταμάτησα να σκέφτομαι, γαλήνεψα. Το ξημέρωμα το μωρό μου ήταν α...

Η β’ δημοτικού στο πλαίσιο των εργαστηρίων δεξιοτήτων( διδασκουσες Ρούση Αποστολία και Νάσκου Στέλλα) δημιούργησε με την πολύτιμη βοήθεια της κυρίας Κατερίνας Βαγιώτα ένα ηφαίστειο. Υλικά: σαπούνι, ξίδι, σόδα, νερό, κόκκινη μπογιά.

Το δέντρο της αγάπης Η Β’ τάξη (υπεύθυνη εκπαιδευτικός Ρούση Αποστολία) στα πλαίσια του πρότζεκτ: ” Αγαπώ τον εαυτό μου και τους άλλους” με τη βοήθεια της κυρίας Βαγιώτα Κατερίνας υιοθέτησε το δέντρο της αγάπης του τμήματος ένταξης (υπεύθυνη Νάσκου Στέλλα). Σε αυτό το δέντρο υπάρχουν καρδούλες όπου αναγράφονται εκφράσεις συναισθημάτων (συγγνώμη που… Ευχαριστώ που… Θα ήθελα να… κλπ). Τα παιδιά μπορούν να πάρουν κάποια καρδούλα και να τη δώσουν σε κάποιον πχ που έχουν πληγώσει ώστε να συμφιλιωθούν.

Στα πλαισια του εργαστηρίου δεξιοτήτων της β δημοτικού στο ΔΣ Λευκοπηγης η κυρια Κατερινα Βαγιωτα μας δημιουργησε σεισμογραφο και ανεμοστρόβιλο.